Trichotillomania inaczej mówiąc przymusowe wyrywania włosów najczęściej z głowy, brwi, rzęs i przedramion. Zaburzenie to wiąże się z utratą włosów, ponieważ osobie chorej trudno powstrzymać się ich wyrywania. Czasem schorzenie to może występować z trichiofagią czyli przymusem zjadania włosów. Charakterystyczne jest to, że wyrywanie włosów, poprzedzone jest wyraźnym narastaniem napięcia, a wykonanie tej czynność przynosi ulgę. Natomiast powstrzymywanie się od wyrywania powoduje wzrost napięcia.
Jeśli zachowanie to nie związane jest z chorobą skóry lub nie jest wynikiem urojeń, zazwyczaj wiąże się z trudnościami emocjonalnymi. Schorzenie to zostało w ICD i DSM umieszczone w rozdziale dotyczącym zaburzeń nawyków i popędów czyli kontroli impulsów.
Najczęściej po raz pierwszy pojawia się w wieku dziecięcym ok. 5 a 6 r.ż. tak u chłopców jak i u dziewczynek. Podobnie jak moczenie nocne lub ogryzanie paznokci, wiązane jest z napięciami i lękiem. W późniejszym wieku zdecydowanie częściej występuje u kobiet.

Trichotillomania może objawiać się na 2 sposoby:

  • Wyrywanie intencjonalne w celu rozładowania napięcia. Mogą temu towarzyszyć skomplikowane rytuały np. poszukiwanie odpowiedniego do wyrwania włosa.
  • Automatycznie ? nieświadomie wyrywanie włosów podczas innej czynności np. czytania, nudy lub oglądania filmów.

Ta sama osoba w zależności od nastroju może wyrywać owłosienie automatycznie lub intencjonalnie.
W zależności od nasilenia zaburzenia leczy się je psychoterapią lub farmakologicznie, w połączeniu z psychoterapią, ponieważ związane jest ono z nadaktywność układu serotoninergicznego.  Trichotillomania może towarzyszyć innym zaburzeniom takim jak depresja, niepokój i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.
Osoby dotknięte tym schorzeniem często wstydzą się swojego problemu, ukrywają go. Czują się samotne, unikają nawiązywania bliższych relacji szczególnie związanych z bliskością fizyczną. Obawiają się poniżenia i niezrozumienia. Dlatego bardzo ważne dla nich jest wsparcie bliskich.

 

Autor: Katarzyna Stefaniak

W tym miejscu odnajdziesz specjalistów którzy w szczególności są zaangażowani w to zagadnienie. Przebyli dodatkowe szkolenia, praktyki czy też po prostu naukowo interesją się tym tematem.

Dodaj swój gabinet do bazy

Agnieszka Guzowska – psycholog, psychoterapeuta

Agnieszka Guzowska – psycholog, psychoterapeuta

Jeśli borykasz się ze smutkiem, depresją, niestabilnym nastrojem, trudno...

Zobacz więcej

Katarzyna Stefaniak – psycholog, psychoterapia

Katarzyna Stefaniak – psycholog, psychoterapia

Pracuję z osobami doświadczającymi trudności emocjonalnych, stanów depresyjnych i lękowych....

Zobacz więcej